maandag 16 november 2026

luik zonder scharnieren

mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden

de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid

ik draai en draai en adem diep door mijn buik
de koude wind verdraag ik goed vandaag
het wak is als een luik zonder scharnieren
ik maak een duik en plots stopt het zwieren


berkel

laat me zitten in je zwijgen even maar heus niet lang mijn knieën vinden gras daar ben ik thuis vandaag de berkel met haar draaiingen het br...