haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid
ik draai en draai en adem diep door mijn buik
de koude wind verdraag ik goed vandaag
het wak is als een luik zonder scharnieren
ik maak een duik en plots stopt het zwieren